Kids

Ik bezie mijn kinderen van een afstand
en van nog verder zien zij mij.
In mijn gedachten probeer ik hen te vangen,
waar
gaan ze heen, wat is hun wil.
ik heb deze weg gekozen maar
soms is ons contact zo ontzettend stil.

Het staat zo in de boeken
het kind dat maakt zich los.
Met veel gesteun en knetterende vloeken
en gelukkig zo ook bij ons
maar de kern van het proces gaat langs mij heen
ik vul maar in zonder response

Ik weet, het is mijn leegte,
zij
zien een andere kant.
zij missen het fysiek van een vaderlijke hand.
 en zelfs dat is slechts een projectie
van wat ik denk en proef
mijn geluk staat ons geluk hier in de weg
zo af en toe stemt dat een beetje droef