Veranda juli 2005
Marry en Aat in Panneçot

Terug naar de startpagina
 

Home
Up

In maart 2005 was er bedacht dat ik tijdens de Hemelvaartvakantie wel even een veranda zou kunnen maken. Zoals de oplettende lezertjes (Maarten Toonder is zojuist overleden, vandaar deze frase met uw welnemen) al weten kwam er tijdens de hemelvaartweek niets van terecht. Maar als Marry iets in d'r grote denkraam heeft moet het eigenlijk wel meteen uitgevoerd worden. En zeg nou zelf, kunt u zich een leven zonder veranda voorstellen? Dat is toch kommer en kwel!!! Dus Marry stond er op dat de veranda dus in de volgende periode gemaakt zou worden, en dat was juli 2005. 

Gelukkig was er de eerste week veel zwelg in de lucht. Je kon zelfs zeggen dat het een beetje te koud voor de tijd van het jaar was, hierdoor kon ik (een Heer moet ook altijd alles alleen doen) even lekker opschieten met de veranda. Nou ja veranda.... bij veranda denkt men misschien gelijk aan een houten terras met een hekje en een schommelstoel erop. Bij ons zou het alleen maar een soort afdak worden waardoor we lekker in de schaduw kunnen zitten want we hebben te weinig schaduw bij ons huis. In onze tuin groeien nog geen grote bomen zodat we geen mogelijkheid hebben om ons, op het warmst van de dag, te vermeien onder onze eigen boom. We waren dus genoodzaakt om een kunstmatige schaduwplek te creëren, waar we op gepaste tijden een eenvoudige doch voedzame maaltijd tot ons kunnen nemen.

Het bouwen begint altijd met veel meet en denkwerk want, zoals mijn goede vader altijd zei,  meten is weten. Daarna naar de winkel. Dus wij weer 50km naar de Brico Depot om er daar achter te komen dat het buiten-verkoop-deel dicht zit omdat ze met een verbouwing bezig zijn. Door de omzet die ik daar gegenereerd heb konden ze de boel eens even flink gaan uitbreiden. Ik heb mijn hout toen maar ergens anders gehaald. Wel iets duurder maar een Heer van stand maalt daar niet om, als je begrijpt wat ik bedoel.
Fundering  storten en 4 dagen laten drogen De eikenhouten staanders neerzetten en hoofdbalk aan brengen Keurig, al zeg ik het zelf De dakbalken erop
Eerst nog even een wespennest uitroeien Panlatjes erop Daarna de pannetjes En madam kan in de schaduw ontbijten

We hebben ook nog 130 dakpannen gehaald met ons aanhangwagentje. Ik heb niet harder dan 20km/uur gereden op de terugweg, Het aanhangwagentje lag bijna op de grond, zo zwaar zijn die betonpannen. En al de pannen moesten ook nog één voor één naar boven getild worden maar daar had ik Marry voor meegenomen. Ik zat lekker op het dak om de pannen aan te pakken en Marry is 130 keer op een krukje gestapt om me weer een pan aan te geven.
Er ging meer tijd in het bouwen zitten dan ik van te voren bedacht had, zeker omdat ik alle panlatten op de verkeerde steekmaat had bevestigd. Ik was namelijk met een oude dakpan naar de bouwmarkt gegaan om er zeker van te zijn dat ik dezelfde zou kopen. Dat was volgens mij gelukt, maar toen ik de hoekpannen wilde leggen bleken deze minder over elkaar te kunnen vallen dan de oude. En laat ik de panlatten nou exact op dezelfde afstand hebben bevestigd als de panlatten op het bestaande dak!! Dus die kon ik allemaal weer verwijderen en opnieuw bevestigen op een groter steekmaat. Hierdoor loopt het dakpannen patroon nu niet mooi door. En altijd weer die kleine slordigheidjes!!! Rechts steekt het dak iets verder (+/-5cm) over de eikenhouten staander uit dan links. Een klein meet/denk foutje. 

Al met al toch wel een geslaagd dak. Ik ben er dik mee tevreden. En de pannen lagen er koud een uur op of we konden al lekker schuilen voor de regen onder ons afdak.

Toen de fundering aan het drogen was hebben we ondertussen wat kleinere klusjes aangepakt.

Horren voor de ramen gemaakt. De ramen nog steeds niet geschilderd De vloer van de woonkamer geverfd Ziet er best leuk uit, vinden we Plafond van de slaapkamer geverfd

Zoals horren voor de slaapkamerramen gemaakt zodat we tenminste de ramen 's nachts wagenwijd open kunnen laten staan. En zoals in maart besloten is hebben we de vloer van de woonkamer in de betonverf gezet. Een praktische oplossing omdat andere soorten vloerbedekking allemaal hun eigen problemen hadden. Ook heeft Marry nog het plafond in de slaapkamer geschilderd met een bruine dekkende beits. Maar stomme zuinige Hollanders als we zijn deden we dat met tuinbeits. Dat heeft minstens 10 dagen nodig gehad om niet meer te stinken.

free web stats