2004
Marry en Aat in Panneçot

Terug naar de startpagina
 

Home
Badkamer maart '04
Keuken maart 2004
Tuin zomer 2004
Badkamer juni 2004
Diversen juli 2004
Plafond sept. 2004
Klussen sept. 2004
De eerste winter 2004

De septic tank

In maart 2004 konden we 2 weken vrij krijgen om ons op de eerste echte verbouwingen te storten. Ik had vriend Ton zo gek gekregen dat hij een week meeging om ons te helpen. Omdat er bij ons huis geen riolering aanwezig is, wel in het dorp maar ons huis lag waarschijnlijk te ver uit de route, was het een eerste vereiste dat er een oplossing voor het afvalwaterprobleem werd gezocht. Er moest dus een septic tank komen. Nu is het zo in Frankrijk dat er behoorlijke eisen worden gesteld aan deze installatie. Bij alle grote verbouwingen of nieuwbouw wordt door de gemeente de eis gesteld dat er een goede voorziening wordt aangelegd anders krijg je gewoon geen bouwvergunning. Ik had me daarom van te voren goed verdiept in de materie. Er moest een "fosse toutes eaux" komen dat wil zeggen dat al het afvalwater van WC, douche en keuken opgevangen en gezuiverd dient te worden. Het bleek dat we minimaal een septic tank met drie compartimenten nodig zouden hebben, het liefst nog voorzien van een vetafscheider. De drie compartimenten zijn bedoeld om een goede fermentering van de fecaliën te bewerkstelligen zodat er praktisch schoon water aan het uiteinde geloosd kan worden. Dat lozen moet trouwens op eigen grond gebeuren. Er mag niet meer geloosd worden op oppervlaktewater. Nou was dat ook niet in de buurt. We moeten het geloosde water dus infiltreren in onze tuin. Dat gaat met behulp van een soort omgekeerd drainage veld.

Op internet was genoeg te vinden hoe een septic tank gebouwd moest worden dus ik had prachtige tekeningen gemaakt van een gemetselde septic tank. Er was ook een cementmolen aangeschaft om de betonnen vloerplaat te kunnen storten en we hebben ons georiënteerd op de bouwmarkten voor stenen, cement e.d. Maar Marry en Ton zagen een gemetselde tank ineens niet meer zitten toen ze een krantje van de bouwmarkt Brico Depot in Nevers onder ogen kregen. Daar stond een polyethyleen "toutes eaux" septic tank in voor nog geen €400,- Dat was eigenlijk minder dan we aan beton, fundering en stenen kwijt zouden zijn als we hem zelf zouden bouwen. En daarbij heb je dan wat meer zekerheid over de werking dan een zelf uitgedokterd systeem. Na rijp beraad werd de knoop doorgehakt en werd besloten om de tank bij de Brico Depot te kopen. Het was wel zonde van de investering in een betonmolen maar die komt bij andere projecten nog wel van pas.

Maar hoe krijg je zo’n tank (inhoud 3000 liter) vanuit Nevers (zo’n 50km verderop) in je achtertuin. Nou heel simpel op je stokoude aanhangwagentje van 2x1 meter. Ton en ik hebben er twee spannende, voorzichtige uurtjes over gedaan van Nevers naar Panneçot, maar het is gelukt. We konden hem met twee man net aan "handelen". Hij woog ongeveer 96 kg en was 2,5 x 2 x 0,75 meter.

Toen de septic tank eenmaal in de tuin stond kregen we pas een idee van de klus die ons te wachten stond. Er moest een gat gegraven worden van ruim 2 meter diep een meter breed en 2,5 meter lang. Een soort graf voor een hele familie. Maar Ton zag dat niet somber in toen hij begon. Aan het eind van de eerste dag graven verzuchtte hij echter dat het gekkenwerk was om dat met de hand uit te graven. Er moest een graafmachine komen. Maar dat is in Frankrijk makkelijker gezegd dan gedaan. Je moet daarvoor "een mannetje" vinden maar zonder connecties valt dat niet mee. We hadden onszelf twee dagen gegeven om een graafmachine te vinden anders moest er toch maar met de hand gegraven worden. Je begrijpt het al, er werd geen mannetje gevonden. Graven dus maar. Ton had dit werk op zich genomen dus hij stelde er een eer in om de klus ook af te maken. Na twee dagen stug door scheppen gaf hij echter de pijp aan maarten. Hij begon zijn rug te voelen en kreeg heimwee naar zijn lieve vrouwtje en vroeg dus om dispensatie. Genereus besloten we om hem die te geven, waarop Ton als een haas naar huis is gegaan. Alle gekheid op een stokje, bedankt Ton. We wisten al dat je een doorzetter was maar daar zijn we nu helemaal van overtuigd. Toen moest ik aan de bak. Maar Ton was al zover gevorderd dat ik nog maar anderhalve dag heb moeten scheppen om het werk geklaard te krijgen. Het grote moment brak aan om de tank in het gat te laten zakken. En eenmaal in het gat hadden we geen mogelijkheid meer om hem eruit te halen want daarvoor hadden we net te weinig spierkracht in huis. Hij moest dus in één keer goed staan. Er zijn heel wat metingen aan vooraf gegaan maar gelukkig liep alles goed af. De tank stond meteen op de goede hoogte en waterpas. Daarna was het nog een kwestie van vullen met water en tegelijkertijd de grond rondom de tank aanvullen. En klaar was kees.

In het begin gaat het nog gemakkelijk Vrolijk fluitend gaat Ton voort Dan begint het hakken. De tank ligt al klaar. En dieper en dieper.
De ladder erbij om er zelf in en uit te kunnen klimmen. Rustig aan dan breekt het touwtje niet Even controleren of 'ie waterpas ligt En dichtgooien die kuil.

Onderwijl dat Ton aan het graven was had ik een toiletpot geïnstalleerd en de rioolpijpen aangelegd zodat Marry, na een week lang op de poepdoos te hebben gezeten, nu de eer te beurt viel om de eerste fecaliën in de tank te deponeren. Dankbaar maakte ze hiervan gebruik en had een intens gelukkige blik in haar ogen toen ze, na doorgetrokken te hebben, met haar broek nog half op haar hielen, zich naar het uiteinde van de tank spoedde en wat water uit de tank zag lopen.

Dat was me het klusje wel maar het gaf ook wel erg veel voldoening.