De omgeving
Marry en Aat in Panneçot

Terug naar de startpagina
 

Home

De omgeving

Zoals ik in het vorige stukje al schreef sprak de omgeving ons aan. Het is een vriendelijk golvend landschap met hier en daar wat bossen en kleine dorpjes. We zijn neergestreken in Panneçot. Een gehuchtje van de gemeente Limanton. Een gemeente met totaal slechts 187 inwoners. Panneçot neemt daarvan 83 inwoners voor zijn rekening. In het dorp is geen kruidenier of slager en zelfs geen bakker. Op zich is dat verwonderlijk want elk klein gehuchtje in Frankrijk heeft eigenlijk zijn eigen bakker. Maar in Panneçot is zelfs die gestopt. Toen we het huisje gingen bezichtigen was er nog wel een café. Maar toen we het gekocht hadden in december 2003 hoorden we van de buurvrouw dat het café failliet gegaan was. Wel is er in het dorp een klein camping. De bewoners zijn niet zo blij met de camping want de laatste jaren lijdt de camping verlies. In 2003 ongeveer € 8000,- en dat verlies moet wel door de bewoners van het dorp gedeeltelijk opgebracht worden in de vorm van gemeentelijke belasting.

Het landweggetje naar ons huisje toe Een blik op de omgeving Uitzicht aan de voorkant van het huis Kasteel van Limanton

Door het dorp stroomt de rivier de l’Aron. Pal daarnaast is in het verleden een kanaal gegraven genaamd Canal du Nivernais. Dit kanaal werd vroeger gebruikt om houttransporten mogelijk te maken naar Parijs. Men deed dat door van de bomen, die in de Morvan en omstreken gekapt werden, enorme vlotten te maken die door mensen, die flotteurs werden genoemd, langzaam naar Parijs werden geboomd of getrokken. Het Canal du Nivernais is in totaal 174 kilometer lang. Het hoogste punt ligt op 261 meter boven de zeespiegel. Het kanaal is gegraven tussen 1784 en 1843. Al eeuwen lang werd hout uit de bossen van de Morvan over de Yonne en de Seine naar Parijs getransporteerd. Door de aanleg van het kanaal kon ook hout uit de zuidelijker gelegen streek Bazois worden aangevoerd. Het kanaal heeft in totaal 110 sluizen: 78 aan de kant van de Seine en 32 aan de kant van de Loire. De sluizen in het zuidelijk deel hebben nog de oorspronkelijke maten (30,15 meter lang en 5,20 meter breed). Met ongeveer iedere anderhalve kilometer een sluis kan men bedenken dat dit een behoorlijk tijdrovende klus was. In Panneçot is een klein haventje gemaakt bij de camping zodat het vaartoerisme ook van de camping faciliteiten gebruik kan maken.

De eerste dagen dat we doorbrachten in het huisje kwam de buurvrouw nieuwsgierig over de heg heen hangen en nodigde ons gelijk uit voor een aperitief de volgende dag. Tegelijkertijd vertelde ze tussen neus en lippen door dat ze zo eenzaam was want haar man was 2 maanden geleden overleden aan leverkanker. Waarna ze in huilen uitbarstte. Leuke binnenkomer. Daar sta je dan met je goeie gedrag, nog verheugd over het pas verworven eigendom sta je een wildvreemde franse vrouw van een jaar of 70 te troosten. U begrijpt dat we met lood in de schoenen de volgende dag, gewapend met een woordenboek, bij de buurvrouw aanklopte. Gelukkig bleek het bezoekje mee te vallen. Hoewel er wel enige communicatieve problemen waren. Nadat we verteld hadden, in ons beste frans, dat we op franse les zaten zei ze, dat dat ook wel nodig was. Daar konden we het mee doen, terug naar de schoolbanken.