Keuken maart 2004
Marry en Aat in Panneçot

Terug naar de startpagina
 

Home
Up

De keuken

Voordat ik aan de keuken begin moet ik eerst nog even wat anders vertellen. De makelaar had verteld dat de verkopende partij in samenwerking met de notaris zou zorgen dat de aansluitingen voor elektriciteit en water zouden worden overgeschreven op onze naam. Wat de elektriciteit betreft ging dit prima, na een aantal weken kregen wij bericht van de EDF dat wij nu te boek stonden als de eigenaren en dat het verbruik geschat was op 0,5kWh per maand. Tja, dat heb je als de overschrijvingen gewoon via de computer gaan en er niemand zijn gezonde verstand gebruikt. Het elektriciteitsverbruik werd gebaseerd op de rekeningen van de afgelopen jaren. Alleen toen heeft er niemand in het huis gewoond en is er dus ook nooit elektriciteit verbruikt. We hebben dit maar zo gelaten. Dat wordt wel recht getrokken bij de eerst volgende meteropname. Het waterleiding bedrijf liet echter niets van zich horen. Na 3 maanden dacht ik dat ik er eens wat aan moest doen. De wateraansluiting werkte wel maar we wisten niet aan wie we het moesten betalen. Op Internet vond ik dat de firma SAUR in onze omgeving het waterleidingbedrijf exploiteerde. Ik heb me dus via Internet aangemeld (daar hadden ze een mooi elektronisch invulformulier voor) en wachtte geduldig op een reactie. Je begrijpt zeker wel, die kwam natuurlijk nooit. Internet en e-mail is in Frankrijk nog een onderontwikkeld gebied. In Frankrijk heeft men duidelijk last van de wet op de remmende voorsprong. In de jaren tachtig van de vorige eeuw had de franse PTT namelijk een internet-achtig systeem ontwikkeld genaamd minitel. Dit was zeer succesvol en is tot ver in de jaren negentig gebruikt. Maar daardoor mistten ze de aansluiting met de rest van de wereld dat massaal aan het internetten ging terwijl de Fransen bleven doorsukkelen met dat minitel. Ik geloof dat minitel nu wel gestopt is maar internet is in Frankrijk nog steeds niet een vanzelfsprekendheid. Omdat er geen reactie kwam heb ik ook maar een brief per post verzonden. En prompt kreeg ik daar een antwoord op dat SAUR geen water leverde op mijn adres.

Ondertussen had ik eens in mijn franse brievenbus gekeken en daar, naast een beginnend wespennest, vond ik een half vergaan kaartje. Dat kaartje heeft er waarschijnlijk al een paar jaar in gelegen maar ik kon nog net ontcijferen dat het van "Lyonnaisse des eaux" , een ander waterleidingbedrijf, afkomstig was. Ik ging dus van de veronderstelling uit dat dit dan het goede adres moest zijn want waarom ligt er anders een kaartje in mijn brievenbus. Direct heb ik een briefje geschreven naar Lyonnaise des Eaux en groot was dan ook mijn verbazing dat ik enige tijd later een briefje terug kreeg met de mededeling dat Lyonnaise des Eaux op mijn adres geen water leverde. Hoe dat kaartje in mijn brievenbus kwam snapten ze ook niet, maar ze schreven dat ik maar op het gemeentehuis moest gaan vragen wie er wel water levert bij mijn huis. Totaal hebben we nu al 6000 liter water gebruikt maar nog niet hoeven te betalen. De volgende keer dat we in frankrijk zijn zal ik het wel eens aan de buurvrouw vragen hoe het waterleidingbedrijf heet.

Ook de keuken moest natuurlijk geïnstalleerd worden. Nu hadden ik en Marry over de uitvoering van de keuken uiteenlopende ideeën. Ik wilde graag een normale keuken met kastjes, maar Marry had het idee dat het meer "basic" moest met een meer open karakter. De gedachte daar achter was dat het huis toch grotendeels van de tijd onverwarmd leeg staat en dat afgesloten kastjes dan alleen maar muf gaan ruiken. Er werd daarom na veel "polderen" besloten om metalen stellingen te nemen en daar het werkblad met spoelbak en gasstel op te bevestigen. Op de planken van de stellingen zouden dan de spullen in bijvoorbeeld zeegrasmanden geplaatst kunnen worden. Het keukenblad werd in de Brico Depot gekocht voor een prikkie. (ze waren verkeerd geprijsd en wij hebben natuurlijk niks gezegd). Buiten, in het zonnetje, heb ik lekker de gaten voor de spoelbak en gastel er in gezaagd en daarna het blad op de stelling gelegd. Even de spoelbak, gasstel en kranen aansluiten en we konden fijn kokkerellen. De avond daarop zaten Marry en ik, onder het genot van een glaasje wijn, vol trots naar de geleverde prestatie te kijken.

Even de spoelbak proefplaatsen Dan de gaten zagen in het keukenblad Ook die voor het gasstel Afvoertje aansluiten...
Gasstel monteren en dan kan er gekookt worden En dan tot de conclusie komen dat de keuken toch maar met kastjes uitgevoerd moet worden. We hebben ook nog even een muurtje voor het toilet gezet. Dan zit je toch iets meer privé. Alle gaten tussen muren en pannen zijn afgedicht. Dan tocht het niet meer zo in de woonkamer.

We durfden geen van beiden eigenlijk te zeggen dat we het niet mooi vonden. Het compromis dat na urenlang democratisch overleg tot stand gekomen was bleek toch wel een zeer Spartaanse uitstraling te hebben. Na een aantal minuten, waarbij we beurtelings naar elkaar en naar de keuken keken, kwam het hoge woord eruit. Het is leuk maar, het moet wel anders. Dan toch maar keukenkastjes. Zo gezegd, zo gedaan. De volgende periode dat we in Panneçot waren (tijdens het hemelvaartweekend) zijn er alsnog keukenkastjes geplaatst.