In den beginne
Marry en Aat in Panneçot

Terug naar de startpagina
 

Home
Eerste klus dec. 2003

De aankoop

In 2002 zijn vrienden van ons verhuisd naar Frankrijk. Sinds 1999 hadden zij een huis in Frankrijk. Zij wonen nu permanent op een fermette in de zuidelijke helft van de Bourgogne. Marry en ik zijn daar redelijk vaak op bezoek geweest en de streek sprak ons wel aan. Veel rust en ruimte, natuurpark de Morvan naast de deur maar niet het regenachtige klimaat van de Morvan en een mooi golvend afwisselend landschap voor uren wandelgenot. Het leven op het Franse platteland begon ons steeds meer te bevallen.

Het huis waarin onze vrienden permanent wonen in de zuidelijke helft van de Bourgogne.

Kaartje waarop aangegeven is waar Pannecot ongeveer ligt.
Let op dit plaatje is 1,5 Mb
Zo brachten we onze vakanties door.

De vriendin kwam ineens met het verhaal dat er een leuk klein huisje, bij hen in de buurt, al jaren leeg stond en dat het een prachtig vakantiehuisje voor ons zou zijn. Wij kijken, en inderdaad dat is misschien wel wat voor ons. Helaas bleek de eigenaar, hoewel hij het huis nooit gebruikte, niet bereid het te verkopen. Hier liepen we tegen een cultuurverschil op tussen de Fransen en de Nederlanders. De Nederlandse reactie luidt: Je laat zo’n schattig huisje, wat je niet gebruikt, toch niet langzaam wegrotten, terwijl het toch een kapitaaltje waard is?

De Franse reactie luidt: Het staat mij niet in de weg en het geld heb ik niet direct nodig, dus waarom zou ik het verkopen? Misschien dat ik er later nog wat aan heb. Nee, verkopen kan altijd nog.

Dezelfde reactie zorgt er ook voor dat het op het erf van een Franse boer een enorme puinzooi is van niet direct bruikbare materialen en werktuigen. Je kan namelijk nooit weten of je het over een aantal jaren nodig hebt.

Maar de toon was gezet. Aat en Marry gingen nu op huizenjacht. Het voordeel van de gekozen streek is wel dat de ontvolking enorm is want er is geen werk te vinden. Dus er staat genoeg te koop en de prijzen zijn zeer schappelijk te noemen. Bouwvallen op duizenden meters grond vanaf €15.000,- Maar ook redelijk bewoonbare en opgeknapte woningen voor € 50.000,-. Ons budget zat hier ergens tussen in dus het selecteren kon beginnen. Er zijn trouwens genoeg Nederlands sprekende makelaars actief in dit gebied welke via internet hun waren proberen te slijten. Dus thuis een voorselectie maken, dan afreizen naar Frankrijk en daar tot de conclusie komen dat de zaken mooier worden voorgesteld dan de werkelijkheid is. Zo hebben we 5 maal een periode van 1 à 2 weken in Frankrijk doorgebracht. We hebben half ingestorte boerderijtjes gezien, een huis waarvan de eigenaresse in een verzorgingshuis was opgenomen en dat volledig ingericht werd verkocht. Het korset hing nog te drogen in de douchecel en de po stond nog kompleet met plas onder het bed. Een pastorie van 3 verdiepingen met op iedere verdieping 4 enorme kamers. Een compleet kaalgeslagen karkas, alleen de buitenmuren en het dak waren intact enz. 

Voorbeeld 2.
Te duur
Voorbeeld 3.
Te klein
Voorbeeld 4.
Zeer idyllisch met eigen meertje maar het huisje was niet meer dan een hutje
Voorbeeld 4.
De ligging van dit huis was niet goed

Totdat we een huisje aan een rustig landweggetje vonden waarvan we beiden zeiden: "Dit is'm".

Voorzijde met zandpad Achterzijde Dit moet de woonkamer worden Nou ja ... keuken!!

Hoewel er veel moest gebeuren zagen we allebei dat het huisje mogelijkheden bood. Ik ben een "erkend" amateurklusser dus tegen dat werk zagen we niet op. Juist het werken aan het huisje is een prachtige tijdsbesteding in je vakantie. Anders lig je toch maar alleen op je luie reet in een stoel.

Vort, aan het werk jij, lui varken!!!

Dus een bod gedaan en geaccepteerd en we waren de eigenaar van een Frans "kasteeltje" we moesten alleen nog even langs de notaris in het plaatsje Moulins Engilbert. Het geld moest even over gemaakt worden. Nou dat had nog wat voeten in de aarde want als zuinige Hollanders hadden we het bedrag in 3 stukken verdeeld zodat de delen laag genoeg waren om het kostenloos over te maken. Grote bedragen storten naar het buitenland gaat namelijk via de Nederlandse Bank, dat duurt veel langer en kost geld. Wat nou, Euro, Schengen, vrij verkeer van personen en goederen. Geld overmaken naar het buitenland blijft gewoon lastig en traag.

De oplettende lezertjes onder jullie begrijpen het natuurlijk al, dat geld kwam niet aan!! En inderdaad 1 deel werd niet op tijd overgemaakt wat ik ook belde met de Postbank. Uiteindelijk heb ik het geld maar contant meegenomen naar de notaris. Maar die wilde het geld niet contant aannemen. Bang voor witwas praktijken. Of ik niet een cheque kon uitschrijven. Nee, dat kon ik nog niet want ik had nog geen Franse bankrekening. Gelukkig bracht de makelaar uitkomst. Zij schreef een privé cheque uit wij overhandigde haar het contante geld. Nog bedankt Marieke. Twee maanden later kreeg ik bericht van de postbank dat ze getracht hadden een bedrag over te schrijven naar een franse rekening maar dat het saldo onvoldoende was. De sukkels!!