2005
Marry en Aat in Panneçot

Terug naar de startpagina
 

Home
Verven mei 2005
Hemelvaart 2005
Veranda juli 2005
Dorpsfeest juli 2005
Grind juli 2005
Tuin september 2005
Kleien oktober 2005

Het dak

Iedere keer als we naar ons Franse huis rijden proberen we een andere route of enigszins andere route te nemen. We hebben tot nu toe drie hoofdroutes met bij behorende varianten geprobeerd.
Route 1: via Utrecht, Maastricht, Luik, Luxemburg, Metz, Nancy, Dyon, Beaunne en dan nog een stuk binnendoor naar onze stek. Totaal 960 km. Allemaal snelweg waarvan 250km péage behalve de laatste 100km. Reistijd +/- 10 uur.
Route 2: Breda, Antwerpen, Lille, Parijs, Nevers en dan 60km binnendoor. Totaal 890km waarvan 290km péage. Reistijd +/- 9 uur als je tenminste geen files bij Parijs hebt.
Route 3: We hebben voor deze route een liniaal genomen en op de kaart een streep getrokken van ons Nederlandse huis naar ons Franse huis. De bedoeling was om de streep zo min mogelijk te verlaten om zodoende de kortste weg te nemen. Als je dat doet rijd je alleen maar op binnenwegen. Dat is niet helemaal de bedoeling. Daarom hebben we wel zoveel mogelijk snelweg gepakt. De route verloopt via Breda, Antwerpen, Brussel, Charleroi, Charleville Meziers, Reims, Troyes, Auxerre, Clamency en dan nog een klein stukje. Totaal 820km waarvan 110km péage. Reistijd +/- 9,5 uur. In deze route zitten grote stukken waar je niet op snelwegen rijdt. De N5 tussen Charleroi en Charleville Meziers bijvoorbeeld is geen echte snelweg maar wel 4 rijstroken waarop lekker doorgereden kan worden. Vanaf Troyes is het echt binnendoor, totaal 180km. Dat laatste stuk gaat met een gemiddelde van +/-70km/uur. (2,5 uur)

Ook deze keer probeerde we weer en stukje af te snijden op weg naar ons Franse thuis. En dat lukte, onze kortste afstand is nu 770km. Dit is een variant op route 3 waarbij het laatste stuk vanaf Troyes anders gereden wordt via Tonnerre en Vezelay. Reistijd 9 uur. Ik denk dat dit onze standaard route wordt. Het is lekker ontspannen rijden, niet dat gejakker over die péages.

Aangekomen in heerlijk weer. Het was in Frankrijk ongeveer 24 graden met een lekker zonnetje. Dus na het uitpakken willen we even lekker onderuitzakken, met een wijntje, en dan blijkt de wijn ineens op te zijn. Dit effect komt meer voor. In Nederland denken we precies te weten wat er wel en niet in het franse huis staat maar bij aankomst blijkt het geheugen toch niet geheel feilloos te werken. Zo blijken we meer dan zat aangebroken tubes tandpasta te hebben omdat we die iedere keer weer opnieuw meenemen en in frankrijk laten staan voor de volgende vakantie, zo denken we slim te zijn. Ik denk dat we een soort inventarislijst moeten maken wat er wel en wat er niet is in huis om niet iedere keer voor verassingen te komen staan.

De bedoeling was om deze keer het dak onderhanden te nemen. Er moest aan de zijkant van het huis een verrotte balk vervangen worden en er moesten dakgoten aan de tuinzijde aangelegd worden. Voor deze laatste klus hadden we bedacht dat er nog een rij dakpannen gelegd moest worden zodat we een klein dakoverstekje zouden krijgen dan komt niet alle regen direct langs de gevel naar beneden. Hiervoor moesten we dakpannen hebben. Vroeger had iedere streek zijn eigen dakpannen fabriekje dus er zijn ook evenzoveel dakpan varianten. En dan is het maar te hopen dat jouw dakpan nog ergens te krijgen is. Met de nieuwe betonnen dakpannen lukte dat ook wel maar we moesten ook een paar oude hoekpannen hebben. Ik had in de tuin wel een stapeltje oude pannen gevonden maar aan elke pan mankeerde wel wat. Daarom lagen ze waarschijnlijk al apart ergens in de tuin. Dus gingen we vol goede moed naar de bouwmaterialenhandels bij ons in de buurt. Die hadden ze in ieder geval niet te koop. Eén man die ons hielp zat ook misprijzend naar ons meegenomen voorbeeld pannetje te kijken en zei iedere keer: “très ancien, très ancien”. Ja, dat ze oud waren wist ik ook wel maar heb je ze ook? Nee deze maat had hij nog nooit gezien. Ik hoop in de toekomst nog eens een handelaar in oude bouwmaterialen te treffen die wel onze pannetjes heeft. Ik zal het eens vragen bij ons op het dorp of er niet zoiets in de buurt te vinden is. Voorlopig heb ik de beste pannen die we hadden maar uitgezocht en op het dak bevestigd.

Zoals de dakrand was En zoals die geworden is En een extra rij pannen Ook de dakgoot gemonteerd

Van de diversen soorten dakgoten die er te koop zijn heb ik de PVC uitvoering gekozen. Wel leuk is dat je deze PVC daggoten in twee kleuren kan krijgen, namelijk standaard PVC grijs of  zand-geel. Deze laatste kleur heb ik genomen. Die past beter bij het straks geverfde huis.

Toen we zo met het dak bezig waren hebben Marry en ik bedacht dat het wel leuk zou zijn als we het dak wat verder door zouden laten lopen en dan een soort veranda ervan zouden maken. Dit is een goed plan maar wel een plan dat we moeten aanhouden tot volgend jaar. We kunnen namelijk niet alles tegelijk realiseren.

Na eerst drie warme dagen ging het dinsdag regenen. Mooi tijd om binnen nog enige klusjes te doen. Er moest nog een deur tussen de hal en de kamer geplaatst worden. Dat was alleen nog maar een ruw uitgehakt gat en dat moest even een beetje netjes worden afgewerkt. Gipsplaat en houten balkjes zijn geknipt voor dit werk. Er is ook nog een zijkant aan het keukenblad bevestigd en er is nagedacht over het afwerken van de achterkant van de keukenkastjes.

Zoals de doorgang tussen hal en kamer was, een ruw uitgehakt gat Nu een deur gemonteerd De deur gezien vanuit de hal In de hoek hebben we, voor proef, de vloer even rood geverfd.

Ook de vloer in de kamer is nog een probleem. Omdat het een echt vakantiehuis moet zijn is dure wollen vloerbedekking niet erg praktisch. Het moet iets van hout of steen zijn. Omdat de opbouwhoogte van een houten vloer op nogal wat problemen stuit in verband met de (buiten)deuren en plavuizen niet direct toegepast kunnen worden omdat de vloer niet vlak genoeg is, is besloten dat we het beton gewoon gaan verven. Als het niet bevalt kunnen we altijd nog kijken of er plavuizen in gelegd kunnen worden. Over de kleur waren we het snel eens. Het assortiment betonverven is gelukkig niet zo groot. De keus is gevallen op steenrood. We hebben een klein busje gekocht en dat in een hoek eens uitgesmeerd om te kijken of het bevalt. Onze vrienden zijn wezen kijken en hadden zo hun twijfels maar Marry en ik gaan ervoor. Het is een simpele oplossing die tegen een stootje kan, geen last heeft van een beetje vuil en in combinatie met en mooi kleed bij de zithoek in onze ogen niet lelijk is.

De nieuwe heg van de ene kant... ...en van de andere kant De rozen ver terug gesnoeid En hier staan de bollen in de grond

Marry heeft de hele week weer in de tuin staan ploeteren. We wilden graag een boom in onze tuin om onder te zitten. Door Marry was bedacht dat dit een Catalpa moest worden. Dus wij op zoek naar een Catalpa van een beetje redelijk formaat, +/- 2,5meter hoogte hadden we in het hoofd. Bij de bezochte tuincentra’s zagen we echter dat de bomen in Frankrijk duur betaald worden. Een Catalpa van de gewenste afmetingen kwam op bijna 120 euri’s. Dat kon bruin niet trekken. Met andere woorden we hebben nog geen boom.

Maar we hebben ondertussen wel een heg geplaatst van wilgen en beukhaag. En Marry heeft de verwilderde rozen ver teruggesnoeid, een stuk tuin ingezaaid, bollen gepoot en uiteraard weer bramen verwijderd. Het gras was nog niet veel gegroeid dus dat hoefde nog niet gemaaid te worden. Maar ik had wel een nieuwe oude grasmaaier op de kop getikt dus die moest natuurlijk wel even uitgeprobeerd worden. Het is een Flymo met benzine motor. We hebben ons laten vertellen dat dit type maaier het best geschikt is voor ons hobbelveldje. Als deze maaier een hobbel tegen komt egaliseert hij hem tegelijkertijd. En inderdaad hij maaide uitstekend tot ongeveer de helft van ons grasveld. Toen sloeg de motor af en ik heb hem niet meer aan de praat gekregen. En nee....., de benzine was niet op. Dit gebeurde de laatste dag van ons verblijf dus ik heb er verder niet meer naar gekeken. Dat komt de volgende keer wel.