September 2013

Naar de startpagina     Deze pagina is gewijzigd op 05/01/14
 

Index
Niveau hoger
Februari 2013
Maart 2013
April 2013
Mei 2013
Juni 2013
Juli 2013
Augustus 2013
September 2013
November 2013
December 2013

 


Vorige maand heb ik u verteld over mijn avonturen bij het plaatsen van de nieuwe houtkachel. Nu moet ik u vertellen dat ik duidelijk teleurgesteld ben over het functioneren van de nieuwe kachel. Deze Supra Ontario 3 welke aangeprezen wordt om zijn mooie strakke uiterlijk blijkt een schoolvoorbeeld te zijn van een ontwerp waarbij functionaliteit ondergeschikt gemaakt is aan een mooi design. Ik ben kwaad op mijzelf dat ik er zelf ingetuind ben en viel voor het mooi smoelen van de kachel waarbij ik essentiële zaken over het hoofd heb gezien.
Bij het proefbranden kwam al meteen naar voren dat de handgreep van de deur, welke van mooi verchroomd staal is gemaakt en van een mooie vrouwelijke curve is voorzien niet meer aan te raken is als de kachel eenmaal op temperatuur komt. In mijn ogen een knots van een ontwerpfout. Een handgreep die zo heet wordt dat je blaren op je vingers krijgt en het dus altijd noodzakelijk maakt dat je een pannenlap moet gebruiken als je een nieuw blokje hout op het vuur wil gooien. Daarnaast is de tweede fout de metalen knop op de luchttoevoerschuif welke ook te heet wordt. Dit zijn toch beginnersfouten van een ontwerpafdeling. Ik haat het als dergelijke domme keuzes bij een ontwerp gemaakt worden. Het is toch een kachel van rond de 1700 euro waarbij je mag verwachten dat over een ontwerp is nagedacht.
Daarnaast brandde de kachel ook nog niet goed. Normaal hoort een houtkachel met geopende primaire toevoerschuif vol te branden en als de schuif dicht gedaan wordt, terwijl de secundaire nog dicht staat moet het vuur meteen getemperd worden tot een heel laag pitje. Hij moet in die situatie nog net niet uitgaan maar een beetje liggen smeulen. Bij de Supra Ontario 3 blijft de kachel met gesloten primaire toevoerschuif op een behoorlijk niveau branden wat dus inhoud dat de kachel zuurstof via ander wegen aanzuigt. Met andere woorden: hij lekt waarschijnlijk bij de deur. Het is ook geen wonder als je de afdichting aan een nader onderzoek onderwerpt. De totale lengte van de afdichting is bijna 1,5 meter rondom de deur waarbij het afdichtingskoord 6 haakse bochten om moet en de gehele deur ook nog gebogen is waardoor de productie toleranties in de ronding ook nog eens roet in het eten gooien.
Trouwens in een goed ontwerp van een houtkachel komt de zuurstoftoevoer op vuurhaard hoogte in de verbrandingsruimte stromen. Dat wil zeggen aan de zijkanten van het vuur en niet onder het vuur. In de Supra Ontario 3 is op de bodem een een rooster aangebracht waaronder de asla geplaatst is. Een goed houtvuur moet echter op een laag as branden op een gesloten bodem branden maar met deze constructie is dat onmogelijk omdat de as steeds weggehaald moet worden om de luchttoevoer mogelijk te maken. Het ontwerp met zo'n rooster lijkt afgeleid te zijn van een kolenkachel maar is niet bruikbaar bij een houtkachel.
U begrijpt ik ben niet blij met deze overbodige (zie Maart 2013) aankoop. We zullen het er mee moeten doen want we hebben geen geld om een andere kachel te kopen. Ik kan hem wel modificeren en dat heb ik al gedaan met de handgreep en de knop en de afdichting. Ik heb de handgreep en knop van een warmte bestendige kunststof handvat voorzien zodat ik die zonder brandblaar gevaar kan bedienen. De afdichting van de deur is verbeterd door een dikker koord te plaatsen dan er in ontwerp gebruikt was. Dat zorgt er in ieder geval voor dat de productietoleranties in de ronding van de deur beter opgevangen worden. Het verleggen van de primaire luchttoevoer moet ik nog bekijken. Daar gaan we eens even goed over nadenken.

Trouwens, de oude kachel is verhuisd naar het glasatelier daar brandt hij lekker alleen heb ik nog last van een lekkage bij de dakdoorvoer maar dat los ik nog wel op. Die dakdoorvoer heb ik trouwens zelf gemaakt om geld te besparen want dat spul kost allemaal dat het barst, zeker hier in Frankrijk. Ik heb van de spullen die ik thuis had liggen iets geconstrueerd. Van een stuk RVS pijp 153mm en de RVS kachelpijp van 125mm aangevuld met glaswol een dubbelwandige pijp gemaakt. Dat glaswol er tussen te krijgen was een hoop gepiel maar het is gelukt. Daarna heb ik twee dakpannen genomen en die aan elkaar bevestigd en daaruit het gat geslepen waardoor de 153mm pijp gestoken kon worden, onder de goede hoek uiteraard. Daarna heb ik met cement en een beetje purschuim de pijp vastgezet op de uitgeslepen dakpannen. Bovenop heb ik nog een regenkap gemaakt van een oude stalen deksel en een paar beugeltjes. Toen ik de handel op het dak plaatste bleek wel dat ik de hoek waarmee ik de pijp uit het dak laat komen verkeerd had opgemeten, stommeling dat ik was. Ik had de hoek met een zwaaihaak opgemeten en heb de zwaaihaak daarna verkeerdom gebruikt om de hoek van de pijp/dakpan uit te zetten, een beginnersfout. Dus dat kostte nog wat vloeken en zuchten en ombouwen en weer een dag wachten totdat alles droog was. Maar daarna stond hij toch op het dak terwijl hij me geen cent gekost had. En hoewel de pijp eigenlijk te kort is trekt de hele schoorsteen toch als een tierelier.

Ondertussen was ik jarig en mijn liefste Marry had een mooi glaskunstwerk voor me gemaakt. Een prachtig fragiel geheel wat we boven de kachel aan de schoorsteen hebben gehangen. Het is te zien op de foto "nieuwe handgrepen". We hadden ook al een fotootje van het kunstwerk op facebook geplaatst en daar heeft Marry vele lofuitingen over mogen horen.

Oude handgrepen Nieuwe handgrepen Oude kachel geplaatst in het glasatelier De nog lekkende dakdoorvoer
Uitmesten van het keramiekatelier Schopstoel Nieuwe werktafel Ontwerp tekening

Marry heeft het keramiek atelier de afgelopen maand eens flink onderhanden genomen. Ze vond dat de muren een nieuw verfje nodig hadden en tevens kon de hoeveelheid opgeslagen rommel wel een uitzoekbeurt gebruiken. We kwamen daarbij ook de schopstoel tegen die Marry van mijn broer Peter had gekregen. Marry heeft verschillende pogingen ondernomen om met het ding te werken maar het lukte haar niet om ook maar één vaasje, potje of kannetje te draaien. Het ding stond dus een beetje ontmoedigend in een hoek van het keramiek atelier te niksen. We hebben dus besloten om het ding aan een ander slachtoffer door te schuiven. Éen advertentie op de website van Club du Morvan en een paar uur later was er al iemand bereid om de schopstoel een nieuw thuis te geven. Ik hoop dat hij daar goed terecht gekomen is en weer lekker staat te snorren met een potje op z'n draaischijf.

Ik heb deze maand ook een nieuwe computerwerkplek gemaakt. De oude werkplek stond op 1,5 meter afstand van de kachel wat zomers geen probleem was maar wel in de winter als de kachel brandde. De stralingswarmte van de kachel was van een dusdanig niveau dat ik in mijn zwembroek achter de computer moest om het langer dan een kwartier uit te kunnen houden achter de computer. Dat is in de winter niet zo praktisch. Daarom hebben we besloten om de computerwerkplek naar de andere kant van de kamer te verhuizen. Het voordeel was ook dat ik de werkplek iets groter kon maken.
Marry wilde geen groot plomp bureau neerzetten dus ben ik achter de elektronische tekenplank gekropen en heb een ontwerp gemaakt voor een werktafel welke gekenmerkt wordt door een luchtig, rank en verfijnd uiterlijk waarbij een krachtig lijnenspel een ondersteunende functie heeft voor de vlakverdeling in het gehele design waarbij functionaliteit voorop staat maar waarbij het oog ook niets te kort komt. Daarbij versterkt het gebruik van natuurlijk materialen in de vorm van ongeloogd eikenhout, wat normaal gebruikt wordt als vloerdelen, onze levensvisie. Zo krijg je een werktafel die aansluit bij onze levensstijl en waarbij met name de karakteristiek tekening in het eikenhout sfeerbepalend is. De ranke speels geknikte poten, die voor en achter anders gepositioneerd zijn geven het werkblad een ongekende stabiliteit en daardoor en prettige werkbeleving en staan ook in gemakkelijke in- en uitstap toe zonder dat de poten in de weg staan. (Wat een gezever hé... maar ja, als ontwerper moet je wel wat doen om je ontwerpen aan de man te brengen en sommige mensen zijn erg gevoelig voor dergelijke onzinteksten).

Tot volgende maand. 

Index | Februari 2013 | Maart 2013 | April 2013 | Mei 2013 | Juni 2013 | Juli 2013 | Augustus 2013 | September 2013 | November 2013 | December 2013

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 07/10/13


bekijk de statistieken