Maart 2015

Naar de startpagina     Deze pagina is gewijzigd op 12/04/15
 

Index
Niveau hoger
Februari 2015
Maart 2015

 


Bouwen was het devies voor de maand maart want het atelierhuis moet klaar zijn in juli en er moet een hoop gebeuren. Ik hoef het niet allemaal alleen te doen want met de funderingsstrook heb ik hulp gehad van Wim (van de camper) en later kwam vriend Ton een week helpen met het storten van de vloer.
Allereerst heb ik natuurlijk behoorlijk wat grondwerk moeten verzetten. De funderingsstrook moest natuurlijk op enige diepte aangebracht worden in verband met het tegengaan van het mogelijke opvriezen dus dat kostte al heel wat graaf- hak en breekwerk en kruiwagentjes met grond verrijden. Toen ik dat uitgegraven had bleek dat een drainage geen overbodige luxe was. De geul stroomde regelmatig vol als er maar een beetje regen viel, dus dat heb ik gelijk opgelost en na het aanbrengen van de drainage pijp en de bekisting hebben Wim en ik de funderingstrook gestort.
Daarna is de vloerplaat aan de beurt en daarvoor moest weer een grote hoeveelheid grond verplaatst worden. Dan piepschuim erin voor de broodnodige isolatie en daarna wapening monteren en betonstorten. hé hé dat is weer klaar. Toen was het tijd om wat hout aan te laten rukken om verder te kunnen bouwen. Met de aanhanger van Gerrit hebben twee keer moeten rijden om de ruim 3000kg hout aan te voeren. Maar daarna kon ik dan ook naar hartenlust gaan timmeren en zagen. Dan ben ik in mijn element. Geef die Aat een zaag en een meetlint en je heb geen kind meer aan hem. Dus aan het eind van de maand stonden de eerste balken overeind.
Funderingsstrook Piepschuim erin De houtbestelling Framework

We zijn ook nog een week naar Nederland geweest want Nienke was jarig maar eigenlijk wilden we natuurlijk naar Eline toe om te zien of die alweer wat gegroeid was en Nienke haar verjaardag was alleen maar een mooie aanleiding voor een bezoek. De reis verliep deze keer niet voorspoedig. Bij Breda begaf onze auto het. Hij is ondertussen 10,5 jaar en heeft al 280.000km op de teller maar had ons nog nooit in de steek gelaten maar nu draaide de motor wel gewoon maar hij gaf geen aandrijving op de wielen meer. We konden hem op de vluchtstrook rijden en begonnen toen te bellen.
Omdat ik een franse autoverzekering heb met pechhulp ondersteuning heb ik dus, in mijn beste frans, contact gezocht met de franse alarmcentrale. Deze vroeg waar ik stond en ik gaf op dat ik op de A27 net voorbij Breda richting Utrecht stond bij hectometerpaaltje 3,7 (Trois virgul sept). De franse alarmcentrale neemt dan contact op met de Nederlandse alarmcentrale en die zorgt dat er een sleepdienst in de buurt naar ons gestuurd wordt. Dat was helaas één schakel teveel want de sleepdienst ging mij zoeken bij kilometer paal 30,7. zo'n 27km verderop. Dus na een uur wachten werden we door de bestuurder van de sleepwagen in paniek gebeld waar we nou in hemelsnaam stonden.
Toen duurde het nog ruim een half uur voordat de sleepwagen ter plekke was en we naar het depot gesleept werden. Nou ja slepen is er natuurlijk niet bij. De auto gaat op een zogenaamde autoambulance.
Vanaf het autodepot werden we per taxi naar onze eindbestemming. Amsterdam, gebracht. Ook op de taxi moesten we nog geruime tijd wachten.

De volgende dag moest ik gaan regelen dat de auto weer gerepareerd zou worden. Hij was ondertussen naar een Citroen garage gebracht die constateerde dat de koppeling defect was en dat het minimaal 1600,- ging kosten. Tja... dat is de auto eigenlijk niet meer waard. Wat nu... Gelukkig waren we net op bezoek bij Marry's zus die een zoon met een autobedrijf heeft. Die zei dat hij pas geleden nog een koppeling in een Picasso had vervangen voor ongeveer 600,- Mijn zwager en ik hebben toen met een autoambulance onze auto opgehaald in Oosterhout en hij is toen gerepareerd in Hoofddorp. Toen we de auto weer terug kregen was de auto niet meer voorruit te branden bij lagere toerentallen alleen bij een hoog toerental gaf hij wel voldoende vermogen. Ik was al bang dat de turbo het nu ook begeven had maar dat bleek gelukkig alleen een los slangetje naar de turboschoepen versteller te zijn toen die eenmaal weer gemonteerd was liep de motor weer als een zonnetje.

Met Eline was het weer een feest. Ze was alweer zoveel groter geworden, we hebben echt genoten. We mochten ook een avondje op haar passen zodat het jonge ouderpaar een avondje uit kon, maar dat werd een grote teleurstelling. Eline lag in haar bedje en heeft de hele tijd geslapen, d'r was dus niks an.
 
Daar staat'ie dan Op de autoambulance Eline inpakken voor een wandeling En altijd maar eten


 

Index | Februari 2015 | Maart 2015

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 12/04/15


bekijk de statistieken