juli 2012

Terug naar startpagina     Deze pagina is gewijzigd op 21/01/13

Index
Niveau hoger
Februari 2012
Maart 2012
April 2012
Mei 2012
Juni 2012
juli 2012
In memoriam Casper
Augustus 2012
September 2012
November 2012
December 2012

 

De maand juli heeft ons eindelijk mooi weer opgeleverd. Daar doen we het toch allemaal voor, nietwaar? Kunnen we lekker buiten spelen en dat doen we dan ook. Marry is veel met de tuin bezig en ik ben lekker aan het bouwen. Wat die tuin betreft: jullie hebben de afgelopen twee maanden een opsomming gekregen van de bloemen die bij ons in de tuin in bloei kwamen. Met die traditie wil ik deze maand breken. Ik heb dat in het begin van de maand niet helemaal goed bijgehouden en toen waren er een paar al weer uitgebloeid. Voordat ik mijn fototoestel kon pakken dus nu heb ik maar een serie van 7 nieuwe bloemen. Dat vind ik de moeite niet.

Het brocante-seizoen is ook weer losgebarsten. Ik sta enigszins ambivalent tegenover deze vorm van Frans vermaak. Elk dorp en elke vereniging die Frankrijk rijk is moet zijn eigen brocante, vide-grenier, puce of iets dergelijks organiseren. Zoals gezegd, Fransen lusten er wel pap van speciaal van de eet- en dranktenten die er bij te vinden zijn. Deze etablissementen maken de grootste omzet want de mensen die met al die meuk en oude rotzooi staan te leuren verdienen volgens mij geen stuiver. Het is dan ook aan de organisatoren om iedere keer weer voldoende sukkels te vinden die met hun spulletjes op de markt willen staan. Ik kan me niet voorstellen dat je dat voor je lol doet dus als je dat één jaar hebt gedaan moet je ondertussen weten dat je voor geen meter verkoopt en pas je er wel voor om een volgende keer te gaan staan. Maar onze Franse vrienden denken daar blijkbaar anders over en staan vrolijk ieder jaar weer op de markt met verroeste gereedschappen, oude fittingen, kapot speelgoed, boeken, bakje met kromme spijkers, hoefijzers, ansichtkaarten, zinken teiltjes met gaten enzovoort.
Ik loop altijd een beetje met mijn ziel onder mijn arm over een dergelijke markt. Ik wil namelijk nooit iets kopen want ik heb geen behoefte aan oude meuk, die heb ik zelf al genoeg. Ik heb één keer wat gekocht en dat was een fotostatief, die kon ik goed gebruiken voor mijn laser waterpas, maar voor de rest zie ik eigenlijk nooit wat van mijn gading. Marry echter helaas wel, dus regelmatig kom ik toch van zo'n brocante terug met weer een paar stukken rommel die ik enige weken later naar de déchetterie (grof-afval-verwerking) mag brengen. Het vervelendste is natuurlijk dat Marry er ook nog geld voor betaalt.
Omdat ik thuis de boekhouding bijhoudt moet ik dat soort kosten ergens kwijt. Ik heb daar een speciale kolom voor gemaakt in mijn spreadsheet programma met de naam "weggegooid geld". Ik maak ook ieder jaar een begroting en reserveer dan voor "weggegooid geld" €100,-. Dus ik heb wel een stok achter de deur. Als het budget overschreden wordt heb ik een veto op dergelijk aankopen. En u kunt er vanuit gaan dat ik er een zeer strikte begrotingsdiscipline op na houdt. Ik voldoe daarmee helemaal aan de Europese regels over de begrotingen. Ik heb dan ook nog geen beroep hoeven te doen op het miljardenpotje van de ECB. Maar ik moet zeggen, we moet wel oppassen want onze vorige regering Rutte heeft mij wel zo'n 11.000 euro door de neus geboord omdat ze mijn AOW en waarschijnlijk ook mijn pensioen (die ze ook nog gaan korten met 7%) een jaar later laten ingaan en die van Marry 6 maanden later. Terwijl de partnertoeslag ook al in 2015 afgeschaft wordt wat mijn ook al zo'n €5000,-  scheelt. Ik moet dus ineens een jaar langer interen op mijn kapitaal. Totaal schat ik dat ik ongeveer €27.000,- kwijt ben (Er vanuit gaande dat de pensioenen ook een jaar later ingaan). Ik en nog een heleboel mensen die nu genieten van een VUT, FPU of een andere vorm van prépensioen uitkering en die dus ineens met een begrotingsgat geconfronteerd worden, moeten blijkbaar de bonussen betalen van de bankdirecteuren. Als doekje voor het bloeden heeft de regering gezegd dat ik een voorschot kan krijgen dat ik pas na twee jaar hoef af te betalen. Wat een LULKOEK! Alsof ik daar wat aan heb.
Ik begrijp die jongens op de ministeries niet. Die gaan er blijkbaar maar van uit dat iedereen tot zijn 67 blijft werken terwijl de praktijk is dat geen enkele werkgever een werknemer in dienst wil houden die ouder is dan een jaar of 58. Meestal wordt de oudere werknemer het slachtoffer bij één of andere reorganisatie. Laat staan dat de werkgever iemand aanneemt die die leeftijd heeft of nog ouder is. Bij de overheid ligt dat misschien iets anders dan bij het bedrijfsleven maar feit is dat ongeveer 43% van de werknemers tussen 55 en 65 jaar geen betaald werk (meer) heeft.
Zo dat is er weer uit!
 
Bouwen:
We zijn deze maand lekker opgeschoten met onze nieuwe bijkeuken. Was aan het begin van de maand alleen de fundering klaar, aan het einde van de maand was de boel wind en waterdicht. De muren zijn opgebouwd in grove houtskeletbouw op een raster van 2,4 meter met ondersteuning om de 60cm. De muren zijn geïsoleerd met  geëxtrudeerde polystyreen platen met een dikte van 2 x 6cm en 2x een luchtspouw van 4cm. de binnenafwerking is gipsplaat en de buitenkant bestaat uit onbehandelde douglas houten planken. Voor de meeste Nederlanders die ik spreek is het onbehandeld laten van de douglas planken een brug te ver. Iedereen staat verbaasd dat ik die niet schilder of anderszins behandel. Voor red-cedar hout accepteert men dat wel maar voor douglas is dat toch eigenlijk not-done. Toch is dit best te doen. Onbehandeld douglas gaat zo'n 25 jaar mee. De soort die ik direct bij de zagerij koop kost ongeveer
€8,- per vierkante meter. De oppervlakte van de buitenkant is 34m2. Daarvoor heb ik  40m2 hout gekocht. Dus de kosten voor het hout bedragen slechts €320,-. Als het hout na 25 jaar aan vervanging toe is doe ik dat gewoon. Je kan er natuurlijk ook elke 4 jaar voor 100 euro aan verf tegenaan gooien en dan tot de conclusie komen dat het 40 jaar meegaat (ik ben dan bijna 100 jaar oud). De keuze was snel gemaakt ook omdat ik het onbehandelde hout er gewoon mooier uit vind zien. Het verkleurt net als red-cedar naar grijs en het gebouw gaat dan geheel in de omringende natuur op, zou een architect/makelaar/vormgever kunnen zeggen.
Rand van cellenbeton

Ringbalk met daaronder separeerfolie

Het houtskelet De douglas beplanking. Verderop is de isolatie zichtbaar
Dakplaten en Chevrons Panlatten aangebracht Dakpannen erop Dak en wanden gereed

 

Index | Februari 2012 | Maart 2012 | April 2012 | Mei 2012 | Juni 2012 | juli 2012 | In memoriam Casper | Augustus 2012 | September 2012 | November 2012 | December 2012

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 21/01/13

bekijk de statistieken