2009

20/01/13

Index
Niveau hoger
Februari 2009
Maart 2009
April 2009
In memoriam
Mei 2009
Juni 2009
Juli 2009
augustus 2009
september 2009
oktober 2009
november 2009
december 2009

 

Januari 2009 

Twee weken Frankrijk, heerlijk toch? Maar als je al meer dan een jaar zit te wachten op de verkoop van het huis in Nederland om voor goed te kunnen vertrekken naar Frankrijk is twee weekjes natuurlijk hooguit een doekje voor het bloeden. We hopen nu dat dit onze laatste vakantie is voordat we ons permanent kunnen gaan vestigen in Frankrijk, maar niets is zeker, dat is zeker.

Derde kerstdag zijn we aangekomen en we konden gelijk goed aan de bak. Het huis was vreselijk vuil. Overal lagen dooie vliegen. En dat niet alleen, ook 5 dode muizen. Maar dat was hun eigen schuld. In hun zoektocht naar etensresten waren ze de bus rattengif tegengekomen. Die hebben ze open geknaagd en zich daarna tegoed gedaan aan de inhoud. Er zat nog zeker een een halve kilo in maar die was nu schoon op. We hebben de rest van de vakantie ook geen muisje meer gezien, waarschijnlijk zijn ze in een omtrek van 1km om ons huis allemaal uitgeroeid.
Na het opstarten van de elektra en het water, wat het gelukkig allemaal nog goed deed, eerst maar even de houtkachel opgestookt want het was binnen 3 graden boven nul. Aan het eind van de avond was het binnen al 14 graden en na nog een dag stoken begonnen we het weer behaaglijk in ons huisje te vinden. Net als in Nederland was het deze tijd lekker vriezend weer. De laagste temperatuur die ik gemeten heb was 9,4 graden onder nul. Op een gegeven moment konden we schaatsen op de etangs rond ons huis. En hoewel ik het 15 jaar niet gedaan had heb ik het toch even geprobeerd. Ik kwam er weer achter dat ik geen natuurtalent op de gladde ijzers was, maar goed, ik heb toch geschaatst.

Oudejaarsavond zouden we vieren met onze twee zonen en schoondochter, dus die kwamen 30 december aangereden. Gelijk begonnen ze te zeuren over oliebollen. En omdat het bakken van oliebollen blijkbaar mannenwerk is stond de familie-idioot op oudjaarsdag in de schuur achter de vetpan en heeft toch een stuk of vijftig van die vette happen geproduceerd.

Omdat ze in Frankrijk geen vuurwerk afsteken op oudejaarsavond had Jeroen iets nieuws bedacht. Hij wilde een hete luchtballon naar de hemel sturen. Na een avondje knutselen en enige prototypen later was het klaar. Van een extra dunne vuilniszak, twee zeer dunne breekbare houtjes, een aluminium cupje van een waxinelichtje met wat snippers van een aanmaakblokje erin was een luchtwaardig object ontstaan. De snippers van het aanmaakblokje werden aangestoken en de vuilniszak vulde zich met warme lucht en zowaar ging de hele boel om even over twaalven de lucht in onder groot gejuich van de aanwezigen.
 

Marry op het ijs, "kijk mij eens, met twee handen los" Martijn op zijn schaatsjes, ook geen natuurtalent. maagdelijke ijsvlakten in den soete suikerbol


Geknutseld moet er natuurlijk ook worden. Het doel van deze vakantie was om de zolderkamer af te maken. daartoe moesten de naden in de gipsplaten en de schroefgaatjes geplamuurd worden. Daarna wat voorstrijk erop en daarna afgewerkt met structuurverf. Tevens moest de laminaat vloer gelegd worden en moest de elektra nog afgemaakt worden. En omdat we tijd over hadden hebben we het restant hooi uit de stal verwijderd en de staldeuren vernieuwd zodat we nu een heerlijke grote werkplaats hebben. Jeroen heeft ook nog een stalraampje gerestaureerd en ik heb nog de andere twee rampjes gerepareerd. Deuren en ramen zijn gemaakt met materiaal dat we op onze fermette tussen de rommel vonden. Dat heeft ons dus geen cent gekost en het is toch weer toonbaar geworden. Leuk is dat om zo te rommelen.

zolder kamer hooi restanten de nieuwe deuren

Die elektraklus gaf nog de meeste problemen. Om stroom op de zolder te krijgen zijn er nieuwe leidingen getrokken vanaf de meterkast naar de zolder kamer. Dat was geen probleem maar de boel aansluiten op het bestaande meterbord was dat wel. Omdat we de nieuwe groepenkast nog niet wilde installeren kozen we ervoor om het de zolderverdieping voorlopig op de oude zekeringen aan te sluiten. Hiervoor moest het oude bordje van de muur losgemaakt worden. De oude bedradingzooi die we daar tegen kwamen was, om het met een eufemisme te zeggen, een beetje een warboel, met overal kroonsteentjes e.d. Een geelgroene aarde draad was met het loshalen van het meterbord al gelijk losgeschoten en omdat het een "trifasé" installatie betreft was het niet één twee drie duidelijk hoe alles nu geschakeld was. Na wat metingen hebben we de boel aangesloten zo goed en zo kwaad als het ging. Die aarde draad was zo kort dat we die niet aangesloten kregen zonder de draad te verlengen. We dachten dat doen we straks wel, eerst even kijken of alles werkt. Martijn ging boven kijken en ik zette beneden de hoofdschakelaar aan en ja hoor er was licht op de zolderverdieping, totdat Martijn het elektrische kacheltje, wat ook op de bovenverdieping stond, uitzette. Een TL buis in de schuur ging vreselijk brommen en gaf ineens geen licht meer alleen de uiteinden stonden roodgloeiend "UIT ...UIT" schreeuwde Martijn van boven naar beneden. Ik wilde de hoofdschakelaar uit doen maar dat hoefde al niet meer, die ging er op eigen houtje al uit. Ik ren hoofdschuddend naar Martijn. Dit is niet goed, dit klopt niet!! Het lijkt wel of we ergens 380V op hebben gekregen, maar in eerste instantie werkte het wel zegt Martijn bedremmeld.
De boel nogmaals losgehaald en bekeken, we konden toch echt geen fout ontdekken. We besloten om alle elektrische apparatuur los te koppelen en daarnaast de drie hoofdzekeringen eruit te halen en dan maar eens te gaan meten. Een meetpen op de nul en een meetpen op één van de fasen en... Ja netjes 236 Volt ook de andere fases even gemeten en niets geks gevonden. Hoe kan dat dan? De drie hoofdzekeringen teruggeplaatst en eens gemeten op een stopcontact (ja, ja WC doos, ik weet het wel!!!) . Hé... 125 Volt op het stopcontact... een ander stopcontact... ook zo'n rare spanning. Opeens gilt Marry vanaf de bank "
Rooooook...". Vanuit de satellietontvanger steeg een prachtige witte rookpluim op. "SHIT, SHIT, SHIT m'n decoder naar de ratsemedee", schoot er door mijn hoofd nadat ik de hoofdschakelaar weer uitgeramd had. Waren we de satellietontvanger vergeten los te koppelen.
Dit alles tastte natuurlijk wel mijn technische eergevoel aan. Kon ik, als professor dr. ir. Kwast, zo'n eenvoudige huisinstallatie niet de baas? Dan eerst maar eens even op papier de installatie op het meterbord uittekenen. Hé, dat is vreemd, we hebben geen nul naar de installatie lopen, alleen die drie fasen en een aarde was te herkennen. Na nog eens kijken blijkt die losgeschoten geel-groene aarde draad helemaal niet de aarde te zijn maar de nul van de gehele installatie. Toen het eenmaal duidelijk was was het zaakje snel geregeld. Dat het in eerste instantie wel werkte was puur mazzel omdat blijkbaar de belasting over de drie fasen redelijk gelijkmatig verdeeld was totdat Martijn die elektrische kachel loskoppelde waardoor er op die fase ineens veel meer spanning kwam te staan.
Hieruit blijkt wel dat een consequent de juiste draadkleur gebruiken in een installatie toch wel beter is dan maar wat aanklooien. Bedankt vorige eigenaar!!
Maar het hele gedoe heeft me wel een TL buis, een oude magnetron (na later bleek) en een satellietontvanger gekost. Of toch niet... De satellietontvanger heb ik 's avonds eens even open geschroefd en geconstateerd dat alles er nog goed uitzag alleen de grote elco in het voedingscircuit had het wat moeilijk gehad die heeft even staan gassen. Ik waagde het erop en sloot hem weer aan en wonder boven wonder bleek hij nog te functioneren.

We hebben trouwens bijna brand gehad. De asla van de houtkachel moet eens in de week geleegd worden dus we hadden de kachel op een nacht uit laten gaan om hem de volgende dag leeg te kunnen halen. Ik was daar lekker mee bezig en had de stofzuiger er bij gepakt om de gemorste as gelijk weg te kunnen zuigen. Dit was echter een grote fout. Er bleek nog een klein beetje vuur tussen de as te zitten die ik opzoog en onder de geweldige overmaat aan lucht die de stofzuiger door de zak heen blaast kreeg dat stukje vuur kans om weer tot volle wasdom te komen. Er kwamen bijna direct rookwolken uit de stofzuiger. Zo gauw als ik kon droeg ik de stofzuiger naar buiten om de stofzak te kunnen verwijderen. De stofzak is helemaal uitgebrand maar de stofzuiger heeft verder geen schade opgelopen. Weer wat geleerd!

Voor de rest van de tijd hebben we nog ongeveer 500 bollen in de tuin gepoot toen het nog niet vroor en Marry heeft nog stokpop gemaakt die nu in de tuin staat te pronken. Met de al aanwezige kip het begin van een uitgebreide collectie keramiek in de beeldentuin.
In de etangs rond om ons heen komen veel beverratten voor. Een beest ter grote van een flinke poes die alleen plantaardig voedsel tot zich neemt en met twee enorme gele voortanden aan bomen knaagt. Normaal zie je ze alleen 's avonds maar nu scharrelde er eentje overdag rond die ik mooi op de foto kon zetten.
Nieuwe stokpop Beverrat

Index | 2007 | 2008 | 2009 | 2010

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 04/08/09


bekijk de statistieken