December 2014

Deze pagina is gewijzigd op 12/01/15
Terug naar de startpagina

Index
Niveau hoger
Februari 2014
Maart 2014
April 2014
Mei 2014
Zomer 2014
Oktober 2014
November 2014
December 2014

 

De bitcoin prijs is nu.....

 

De Camper-abri en het mysterie van het verdwenen raam
(ofwel de grote ware lijnen en de grote duim)

In december ging het bouwen gewoon door want Wim en ik hadden ons voorgenomen dat de hele handel voor kerst klaar moest zijn. Tenslotte moet ik in januari weer beginnen met bouwen aan het atelierhuisje bij ons thuis want daar staan ook weer klanten voor te trappelen van ongeduld. Pfft... je bent met pensioen maar ondertussen....
 

We waren gebleven bij, dat buurman boer de muren had afgebroken en een grote kuil had gegraven. Wim en ik zijn toen hard aan de slag gegaan om de kuil weer te vullen met al het puin van de muur. Tussen al het puin blijft ruimte over dus hierdoor ontstond een mooi spaarbekken voor al het overtollige water op het terrein van Wim en Annette. Als het maar even regent is het erf van Wim en Annette  zompig en is het alsof je op dik water loopt en dat is op zich niet zo erg maar Annette had gezegd dat de camper het terrein niet op mocht als het gras kapot gereden kon worden. We zijn dus bezig een carport te maken terwijl de camper die niet kan (mag) bereiken. Maar mijn opmerking dat er dan wat vrachtwagens met grind moesten komen om het terrein te verharden was vloeken in de kerk. Annette vindt grind zooo vreeeeselijk lelijk dat ze dat beslist niet voor het huis wil hebben. Dus, vrienden van Annette, laat niet vol trots je nieuwe grindpaadje en/of terras zien want dan breng je Annette flink in verlegenheid.
Een waterberging is dus geen overbodige luxe. De hemelwater afvoer van de carport wordt als eerste door de put opgevangen maar als die vol dreigt te raken wordt de overloop geactiveerd en zal de rest van het water in de waterberging lopen. Dit alles gebeurd volledig automatisch en zonder bewegende delen door een wirwar van regenpijpen onder de grond, geheel uitgedacht door Wim.

Toen het puin verwerkt was zijn we weer verder gegaan met bouwen. Allereerst is het geraamte afgemaakt en daarna zijn de pannen er weer op terug gelegd maar niet voordat die allemaal met de hogedrukreiniger waren schoon gespoten. Hierbij zijn we geholpen door Hans en Gerrit, waarvoor dank heren. Toen het dak erop zat konden we eindelijk aan de vloer beginnen. Omdat de carport breder is dan de oude schuur die er stond moest de vloer aangeheeld worden. Hiervoor hebben we de betonmolen even flink laten draaien en na een dag hard werken was die klus ook weer geklaard.

Daarna werd de achtermuur geplaatst en toen dat klaar was zat Wim eens om zich te kijken en zag hij dat wat donkerder werd in de carport. Het werd Wim bang te moede dat die hele carport één grote darkroom zou worden en ook al zeiden Annette en ik nog dat dat best mee viel en dat er door de kieren tussen de planken voldoende licht naar binnen zou komen Wim was niet van dat idee af te brengen. Maar gelukkig had Wim nog een oud raam in puike staat in de paardenstal staan en hij besloot tegen de dringende adviezen van mij en Annette in dat dat raam in de zijmuur ingebouwd moest worden. Annette en ik vonden het geen gezicht en vonden dat raam maar een modderschuit op een vlag (ja ja in deze volgorde). Maar Wim was onvermurwbaar. Wie betaald, bepaald, dus het raam werd geplaatst.

De volgende dag kom ik weer op de bouwplaats en wat schetst mijn verbazing.....RAAM WEG!!.... Ik denk nog dat Wim weer bij zijn positieven is gekomen en het raam alvast had verwijderd maar nee.... ook Wim deed zeer verbaasd, daarna verbijsterd en werd daarna kwaad dat zijn mooie raam verdwenen was. Annette wist van niks en ik natuurlijk ook niet. We snapten er niks van. Maar Wim wilde er beslist geen politie bijhalen want dan kwamen er alleen maar lastige vragen over het bouwwerk zo redeneerde hij. Een tweede raam was er niet en geld om er één te kopen ook niet dus werd er besloten om de muur maar in de eerder geplande, geheel gesloten staat af te maken. We hebben flink aangepoot en warempel voor kerst waren we (zo goed als) klaar. Alleen de dakgoot en de windveren moeten nog geplaatst worden maar dat gaan we in januari wel even doen.

En toen kon de camper naar binnen.

De kerstdagen hebben Marry en ik, als gebruikelijk, in Nederland doorgebracht. We hebben toen eindelijk onze favoriete kleindochter Eline weer gezien en in onze armen kunnen sluiten. We hebben bij Jeroen en Nienke en Eline een paar nachten geslapen. Hoewel Nienke en Jeroen ons hadden gewaarschuwd dat er van slapen wel niet veel terecht zou komen omdat Eline ons wel wakker zou houden. Nou dat was schromelijk overdreven, neigen naar laster. Eline is het zoetste meisje wat je je kan voorstellen. Slaapt hele nachten lekker door en begint pas te krijsen als je haar knijpt.
Tweede kerstdag was het weer tijd voor het "de Kwaastenieten" diner. Hier werd Eline officieel tot de familie toegelaten en werd er natuurlijk ook gewandeld. (Dat beertje wat Nienke voor haar buik draagt schijnt Eline te bevatten).



Oudejaarsavond is in gepast gezelschap weer in Frankrijk doorgebracht. Wim en Annette hadden hun huis ter beschikking gesteld om Marry en mij en Gerrit en Ria een fijne avond te bezorgen. Gerrit en ik hadden oliebollen gebakken en ik heb ze allemaal afgemaakt op het monopolybord. Het waren dan ook allemaal beginners die de fijne kneepjes van het edele monopolyspel niet kenden. (Utrecht wint altijd).

PS.
Begin januari zag ik ineens deze advertentie op de vraag en aanbod site van Club du Morvan verschijnen.......

 

Index | Februari 2014 | Maart 2014 | April 2014 | Mei 2014 | Zomer 2014 | Oktober 2014 | November 2014 | December 2014

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 12/01/15


bekijk de statistieken