2013

Naar de startpagina     Deze pagina is gewijzigd op 20/03/15
 

Index
Februari 2013
Maart 2013
April 2013
Mei 2013
Juni 2013
Juli 2013
Augustus 2013
September 2013
November 2013
December 2013

 

januari 2013

Een grijze binnenzit maand met veel wateroverlast in de kelder. Zo kunnen we januari typeren. We hebben ook een beetje vorst gehad maar de temperatuur is niet beneden de min 5 geweest dus dat viel allemaal wel mee. En we hebben nog één dag sneeuw gehad. Maar dat was na één dag weggedooid en sinds die tijd hebben we de zon ook niet meer gezien. Met de dooi en de daarop volgende regen liep de kelder weer vol. Het was deze maand zo erg dat ik op een gegeven moment niet meer bij mijn wijnvoorraad kon komen. Het water stond zo hoog dat mijn laarzen niet lang genoeg waren om droge voeten te houden. Het moest niet gekker worden. Nadat ik al het water weggepompt had heb ik op het laagste punt in de kelder een gat gegraven van ongeveer een halve meter diep en daar heb ik een dompelpomp in geplaatst. De pomp slaat automatische aan als het grondwaterniveau stijgt en slaat ook weer af als het water is weggepompt, dus nu moeten we het een beetje droog houden.

Voor de rest is er deze maand niet veel gebeurd wat het vermelden waard is. Zoals gezegd het was grijs binnenzit weer en dan ga je wel een beetje filosoferen.

Zo heb ik aan het begin van de maand een klussenlijst aangelegd. Hierop worden alle "achterstallige", "vergeten", "geen zin in" klusjes op vermeld. Als ik dan even niet weet wat ik doen moet kan ik een blik op de klussenlijst werpen en er een klusje uit pikken om me daarna weer rustig op de bank te nestelen met een lekker boek en me verkneukelen bij de gedachte aan de werkzaamheden die ik had kunnen uitvoeren. Wat is het leven toch heerlijk als er niets meer moet!
Sommige mensen zullen het gewoon luiheid noemen, anderen begrijpen niets van zo'n instelling en spreken er schande van maar ik voel me er gelukkig bij. En zeg nou zelf, wat is er nu zo belangrijk aan een plintje dat nog bevestigd moet worden op een slaapkamer achter het bed? Leven er mensen langer door of lijden er minder mensen honger, worden er minder mensen ziek, zijn er ineens minder mensen verdrietig, is de wereldvrede er mee gediend? Met andere woorden, wordt de wereld er beter van als ik een plint achter dat bed monteer? Neee....ik geloof het niet. En als ik me dat allemaal realiseer kan ik me zonder enig zelfverwijt overgeven aan het lezen van een boek of weer werken aan mijn stamboom of wat lummelen in de werkplaats.

Vindt Aat zich maarschappelijk dan nog wel nuttig, zo zal de lezer zich afvragen? Is het leven dan niet leeg met een dergelijke instelling. De wedervraag is dan natuurlijk, is werken dan wel maatschappelijk nuttig? Ik heb bijna 40 jaar gewerkt bij een bedrijf in verkeerstechniek dat als "mission statement" had "het bevorderen van de mobiliteit". Buiten de vraag waarom de mobiliteit eigenlijk bevorderd moest worden, is daar iets van terecht gekomen? Je zou kunnen zeggen, dat ik er mede voor gezorgd heb dat steeds meer mensen zich tussen de wielen kunnen storten omdat er steeds meer asfalt in Nederland is geplempt zodat mensen zich steeds sneller tussen A en B konden verplaatsen. Maar wel ten koste van een hoop CO2 vervuiling, landschapsaantasting, energieverspilling, verkeersslachtoffers enzovoorts. Is de wereld er beter van geworden dat we ons nu sneller en met meer mensen tegelijk van A naar B kunnen verplaatsen? En kunnen we ons eigenlijk wel sneller verplaatsen dan vroeger?  Het resultaat is dat mensen steeds verder van hun werk gaan wonen. Waardoor er weer meer verkeer op de weg is.

Een simpele rekensom leert ons dat die snelheid ook nog vies tegenvalt. Op de fiets ben je altijd sneller! Reken maar mee. We kopen een middenklasse auto en we rijden daar 15.000km per jaar mee. Dat kost ons aan benzine, garagekosten, verzekering, afschrijving enz. ongeveer 7500 per jaar. Een modaal salaris brengt ongeveer 30.000 op. Daarvan gebruik je  15.000  voor direct levensonderhoud aan eten en huisvesting. Van de rest kan je die nieuwe 3D televisie kopen en de auto betalen. Maar realiseer je dus wel dat je dus een half jaar moet werken om de kosten van de auto te kunnen betalen. Een half jaar werken duurt ongeveer 4400 uur. Zoveel tijd hebben we nodig om 15.000km met de auto te kunnen rijden. Dat is dus een gemiddelde snelheid van 3,4km/uur, dat kan ik nog lopend af!

Dus of ik maatschappelijk nuttig ben geweest in mijn werkende leven is maar zeer de vraag. En ik denk dat ditzelfde geldt voor een heleboel (betaald) werk. Toch is betaald werken de norm. Als je werkt ben je maatschappelijk nuttig bezig en als je alleen maar leuke dingen doet ben je toch eigenlijk verkeerd bezig. Als een uitzondering kan vrijwilligerswerk genoemd worden. Als je je belangeloos inzet voor de medemens kan ik het maatschappelijk nuttig noemen maar al het andere werk is of voor de eigen lol of voor eigen gewin.

Mijn wijze vader zei altijd dat we eigenlijk alleen maar werkten omdat alles vuil wordt. De ideale wereld is de wereld waarin niets vuil wordt. Je hoeft dan geen geld te verdienen om nieuwe kleren te kopen want je kleren worden niet vuil. Allerlei apparaten in huis hoefden niet aangeschaft te worden want een wasmachine, vaatwasser, stofzuiger zijn niet nodig. Een badkamer was overbodige luxe. Waterleiding was niet nodig want water gebruik je bijna alleen maar om iets schoon te maken en schoon drinkwater is gewoon buiten verkrijgbaar. Al die industrieën om (schoonmaak)goederen te maken waren niet nodig. Om dat niets vuil wordt, slijt er ook niets want er komt geen stof en vuil in lagers waardoor het kapot gaat. De laptop vervangen omdat je chocolademelk in je toetsenbord hebt gegooid hoeft niet meer want chocolademelk is niet meer vies en plakt ook niet enz. Maar eenmaal in je leven een apparaat, auto, huis of iets anders aanschaffen (o nee, je erft het gewoon van je ouders) want het gaat nooit meer kapot. De prikkel om iets nieuws te kopen zou ontbreken. Dat is de ideale wereld waarin bijna niet gewerkt hoeft te worden. Net als Dolfijnen, ook zij hoeven maar een uurtje per dag op voedsel uit en de rest van de dag kunnen ze spelen. Eigenlijk voel ik mij ook als een dolfijn in het water.

Ja ja dat is eens een ander gezichtspunt dan het standaard protestants-christelijke arbeidsethos hé! Maar ik zeg dan ook altijd maar "Verstand komt na het paren". En omdat ik al een dikke 40 jaar paar, kan je begrijpen hoe verstandig ik ondertussen ben geworden.

 

Index | Het begin | Links + contact | 2007-2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 26/02/13


bekijk de statistieken